dinsdag 18 augustus 2015

Brooke, Rosie and m(i)e

We moeten er geen doekjes om winden: moeder natuur voorzag me van een boezem die net iets groter uitvalt dan mijn andere maten. Toch goed, hoor ik velen onder u denken. Op zich geen probleem, maar als je kleedjes of vestjes wil kopen of maken is het niet echt handig...

'In de boekskes' wordt voor bovenstukken of kleedjes meestal aangeraden om te vertrekken van de borstomtrek. Meestal volg ik die raad braafjes op met als gevolg dat de eerste pasbeurt meestal een frustrerende aangelegenheid is wegens kilometers te groot en niet bepaald flatterend. Vooral op mijn rug moest ik steeds super veel innemen. Ik had al wel gehoord van een FBA (full bust adjustment) maar was er nog nooit zelf aan begonnen. Voor de naaileken die meelezen maar me goed kennen: geen paniek! Het gaat hier over het aanpassen van het patroon, in het vlees gaan we niet knippen ;-)

En toen viel mijn oog op Brooke... Neen, niet die dame uit 'Mooi en meedogenloos', een patroon van het Nederlandse 'Rosie and me'. Ik las ergens dat er in de werkbeschrijving van dit patroon heel helder wordt uitgelegd hoe je het patroon kan aanpassen aan je eigen maten. Dat moest ik hebben! Ik heb af en toe een duwtje nodig, dan hadden jullie natuurlijk al wel door :-) 

Ik kocht het patroon bij Bellelien en was heel blij om in de eerste alinea dit te lezen: 
"Zowel patronen als confectie kleding worden gemaakt voor een 'gemiddeld persoon'. De kans is groot dat jij niet (ik in ieder geval niet) daadwerkelijk dezelfde maten en verhoudingen hebt als deze 'gemiddelde persoon'. Gelukkig is daar een oplossing voor: het patroon eerst aanpassen naar jouw unieke lichaamsvorm"

Voilà, het patroon aanpassen aan mijn unieke lichaamsvorm: aan de slag!

De lintmeter zou voor zich spreken. Ten minste, dat dacht ik. Na het meten (bandhoogte en onderborst) viel ik nog steeds tussen 2 maten in... En vermits het patroon ontworpen werd voor een B-cup was ik helemaal in de war.  Ik was geneigd om voor de grootste maat te gaan, maar was die cupaanpassing dan nog nodig? 
Een mailtje naar de ontwerpster bracht raad. De beste pasvorm zou ik bereiken door de kleinste maat te nemen (hoera!), de cupmaat te vergroten, en het patroon op een aantal punten te verbreden. Bij de grootste maat zou het vooraan nog steeds spannen en achteraan te los zijn.  Esther gaf me gedetailleerde instructies en ik kon aan de slag.

Op het patroon werden hulplijnen getekend, duidelijker kan haast niet. 
Ik koos voor de turquoise piqué van Lucy Has a Secret die ik deze winter kocht bij Mon Depot 

En die Esther, die had helemaal gelijk! 
Eigen lof stinkt zeggen ze, maar zodra ik het kleedje paste wist ik dat het goed zat. Een kleine aanpassing in de armsgaten en mijn kleedje was klaar!


Het patroon werd wel een beetje 'gestript': het striklint liet ik achterwege en ook de knopen liet ik vallen.


 Vooral de rug vind ik heel erg leuk.


Ik werkte de hals en de armsgaten af met een fantasie biaislint van ''t Vingerhoedje' in Westmalle. De blinde rits kocht ik bij 'Handwerken Lea' in Sint-Lenaerts. Ik ben een echte fan van lokale fourniturenwinkels, altijd zo gezellig!
 Valt het op dat ik een leuke fotografe kon strikken ? 


Patroon: Brooke - Rosie&me (gekocht bij Bellelien)
Stof: Piqué Lucy Has a secret (Mon Depot)
In de tutorial komt ook het aanpassen van de bandhoogte en de heupwaarde aan bod. Ronde heupen vs ronde billen, voor mij was het niet echt aan de orde, maar ik vermoed dat ook peren er zeker hun voordeel uit kunnen halen. 

Moet ik er nog bij vertellen dat ik bij deze een megagrote fan ben van dit patroon? 
Zou ik er nog zo eentje maken in een andere stof? De zomer loopt wel stilletjes op zijn einde, maar volgend jaar zal het ook nog wel passen zeker :-)


donderdag 6 augustus 2015

Van Theo naar Tote

Mijn Dorothy Day Tripper was nog maar net klaar of ik moest mijn schaar al in het volgende stofje zetten. Waar ik bij die vorige tas in het midden van de winter stofjes uitkoos moest het nu de ander kant op: ah ja, er stond een strandtas op het programma. Onder de deskundige leiding van An van Jace dit it (in het atelier van Pieke Wieke) zou ik de Poolside tote bag van Noodlehead maken. 
Ik zocht online wat stofjes maar geraakte er niet uit. Een blik in mijn stoffenkast leerde me dat ik eigenlijk het perfecte vakantiestofje zelf in huis had. 

Ik kocht het stofje van Cloud9 (de naam ontsnapt me...) bij Liesellove om er, jawel, een theo uit te maken. Ik kocht 1,25 m om er versie met lange mouwen uit voor de feestdagen.  Maar dat hemdje kwam er niet... Ergens in juni vond ik dat het een theo met rits moest worden voor Seppe's laatste kleuterschooldag. Ik zocht en vond een contraststofje bij Petite Couture. Toen het toekwam was ik door het dolle heen (ok, das misschien een beetje overdreven) want het bleek werkelijk dé perfecte kleur te zijn. Ik kocht een bijpassende rits en zo lag alles mooi klaar.  Last minute naaister als ik ben lag het er de laatste week van juni nog steeds. Toen ik diezelfde week nog onverwachts naar een stockverkoop van kinderkleding ging en daar uren moest wachten (niet overdreven deze keer, we waren om 2u 's nachts terug thuis) was het kalf helemaal verdronken... Geen theo met rits dus, maar Seppe had wel een schoon gekocht polo'ke aan die dag ;-)

Terug naar de strandtas. De stofjes en de rits werden 'weerhouden' en ik bestelde een metert van die prachtige Cotton Couture van Michael Miller (Ocean) bij. Met de 25 cm die ik kocht voor het beleg van het hemdje sprong ik namelijk niet erg ver.  Het zal je niet verbazen dat ik de avond voordien tot 23u zat te knippen en strijken. Duidelijk mijn minst favoriete 'tassen-maak-onderdeel'. 

Bij Pieke Wieke aangekomen was het meteen duidelijk: dit zou een toffe dag worden!
Laura, Delphine, Daisy, Veerle, Fanny en ik tetterden op los. Oh ja, ik zou Lieve en An zelf nog bijna vergeten :-) Gelukkig vertelde An ons stap voor stap wat we moesten doen en hield ze ons nauwlettend in de gaten. 

Op het einde van de workshop was mijn tas klaar, jippie! 

En blij dat ik ben dat het geen Theo maar een tote is geworden... 
Al ga ik nu wel even een tassenpauze inlassen :-)


Geen gedoe met doorlopende prints met deze stof...


Er kan echt keiveel in!


En omdat lijstjes de nieuwe wist-je-datjes zijn geef ik jullie om af te sluiten nog 5 redenen waarom een workshop van Pieke Wieke ft. Jace did it! zo leuk is:

1. Na zo'n dagje ben je meteen in weekendstemming (vakantiestemming in mijn geval), zoveel enthousiasme bij elkaar...
2. Het is goed voor je zelfvertrouwen om te zien dat je niet de enige bent wat dicht tegen de deadline werkt, al eens onhandig is of het tornmesje moet bovenhalen
3. Tijdens de middagpauze wordt juridisch advies gemixt met vakantietips, voorafgegaan door een smoothie en vergezeld van een glaasje rosé (mmmmmmmmmmmmmmm)
4. Na afloop kan je nog even stofjes bovenhalen om bijpassende fournituren te kopen (online zou ik de gele paspel die perfect matcht bij het Thaïs stofje van mijn mama er nooit hebben uitgehaald, maar kijk, Lieve heeft zelfs Thaïs geel in haar winkeltje!).
5. Het gebruik van de "Pieke Wieke wall" met bijhorende fotograaf is inbegrepen

Patroon: Poolside Tote Noodlehaed
Stof: Cloud9 (Liesellove) en Cotton Couture (Ocean) van Michael Miller (Petite Couture)

maandag 3 augustus 2015

Dorothy day tripper

Voor alles is er een eerste keer. Wel, vorige week maakte voor het eerst een tas. En niet zomaar een tas, één met de ronkende naam 'dorothy day tripper'.

Eigenlijk zou ik deze al in december maken. Ik had me ingeschreven voor een workshop van de tassenkampioene der bloggers (Jace did it!) bij Pieke Wieke. Een soort van eindejaarcadeautje voor mezelf zeg maar. Een goeie week ervoor botste ik met mijn hoofd nogal hard tegen een kastje aan (lees: keihard, een kleine hersenschudding...) waardoor ik moest afhaken. De patroondelen waren al wel netjes geknipt en verstevigd. Het pikte wel een beetje toen na de workshop overal supermooie versies opdoken. Maar er alleen aan beginnen, dat zag ik niet meteen goedkomen.

Tot ik enkele weken geleden een spreekwoordelijke sjot onder mijn gat kreeg... Of ik geen zin had om een strandtas te maken? Met dezelfde toffe madammen en net op de eerste dag van mijn verlof? Euhm, ja natuurlijk :-) Maar kom, dan moest ik van mezelf toch echt wel eerst die dorothy day tripper in elkaar flansen.

Op mijn eentje dus... Oh jee.... Maar met de handleiding ernaast en 'Mijn tas' als hulpmiddel moest het maar lukken. Omdat ik wou werken met een zichtbare rits was het vooral de werkbeschrijving van de 'Ida' uit 'Mijn tas' die goed van pas kwam.
En ik moet zeggen dat het eigenlijk best meeviel. De combinatie van het nepleer, de paspel en decovil light was pittig, maar niet onoverkomelijk.

Toen de tas ineen zat zag ik dat ik te weinig markeerpunten had gebruikt om de voor-en achterdelen vast te stikken aan de zijkanten en de bodem. De tas had nogal een vreemde vorm. Schots en scheef eigenlijk... Tijdens een lange autorit tornde ik de hele tas los. Wil je dit ook eens proberen: kijk op tijd omhoog, want je wordt er gewoon wagenziek van... Maar blij dat ik was dat ik moest lostornen, dat kan je niet geloven. Ik kwam hierbij immers niet één, of twee, maar 4 kopspelden tegen. Vol goede moed en blij dat ik die scherpe punten had onderschept ondernam ik een tweede poging.

En ja, missie volbracht: mijn eerste echte (toilettassen tellen we niet mee...) tas is een feit.
En tis een schoontje geworden :-)


Mooie stofjes, vinden jullie ook niet? De 'straw daisy' van Michael Miller is echt hier echt geknipt voor, en het blokjesstofje van Windham Fabrics ... ja, daar ben ik ook fan van. Als voering koos ik 'Bella', ook ontworpen door Lotta Jansdotter voor Windham Fabrics.

Binnenzakjes maakte ik niet maar ik voorzag wel een hangertje voor mijn fietssleuteltje. Voor de perfectionnisten onder jullie: je plaatst de sleutelhanger best aan de kant van de rits waar het trekkertje zit als de rits toe is. Ik had daar geen erg in waardoor ik de tas volledig moet opendoen alvorens het musketonnetje te kunnen gebruikten. Het is maar een detail, maar kom, we geven met even mee ;-)




En zo trok ik vrijdag naar de workshop met een nieuwe tas. Dank u mama, voor de koffie vooraf en de foto in de voortuin :-)


De tas werd door met de nodig Oh's en Ah's onthaald, door de experten An en Lieve goedgekeurd (oef), en mocht plaatsnemen voor de 'Pieke Wieke Wall'.
Patroon: Dorothy Day Tripper
Stoffen: Michael Miller en Windham fabrics bij Pieke Wieke, kunstleer Bellelien
Fournituren: tassenband Pieke Wieke, blokrits Veritas
En het resultaat van de workshop? Dat komt er één dezer dagen ook aan :-)