zondag 25 oktober 2015

Lotta for boys?!

* For English, scroll down *

Vaak zit ik hier weg te dromen achter het scherm. Al die schattige jurkjes, met zo veel verschillende mouwen, kraagjes en knopenpa(d)(t)s.... Om nog maar te zwijgen over die prachtige meisjesstoffen... Af en toe geef ik er wel aan toe hoor, zoals vorig jaar, toen ik deze Mara maakte voor een vriendinnetje. Ik heb ook wel wat meisjespatronen in huis, sommigen zijn gewoon te mooi om niet te kopen :-)

De wedstrijd van Compagnie-M zette mijn hersencellen in beweging en activeerden de 'en de jongens dan?' knop.

Op 1 september stuurde ik Seppe  al naar school in zijn 'charlie-met-lotta-allures'. Als ik dit idee nu eens wat verder zou uitwerken? Het lotta-kleedje, dat valt toch vrij recht? En die zakken? Die zijn ook zo leuk. Wat als ik er een sweater van zou maken?


Voor Lander deze keer. Ik heb al gemerkt dat die wel wegkomt met 'speciallekes'. Die kapoen van mij fladdert door zijn kleutertijd, op zijn eigen manier, hij weet perfect wat hij wil en is de vriend van iedereen. Thuis bots ik wel eens tegen zijn sterke karaktertje aan, maar voor experimenten is hij mijn ideale proefkonijn :-)

Ik viste het patroon uit de kast en nam er een goed passende sweater bij. De borstomtrek van de maat 5 jaar kwam het beste overeen, dus daar ging ik mee verder. Ik gebruikte het bovenstuk, ontworpen voor de standaard mouw. De zijnaad maakte ik rechter en ik verlengde het patroondeel met 7 cm.

De mouwen haalde ik uit het louisa-patroon, opnieuw de 5 jaar uiteraard want die mouw past perfect in het lotta-patroon. Ik versmalde de mouw wel wat en maakte ze ook wat langer (de mouw van Louisa is een 3/4 mouw). Echt nodig was dit niet, want uiteindelijk haalde ik er nog een stuk terug af.

Voor de zakjes nam ik de lotta-steekzakjes maat 4 jaar, en ik voegde zwarte elastische paspel toe.
Applaus voor de steekzakken! Dat zijn pas echte zakken. Deze verzamelaar is fan :-)


Zoals het een sweater betaamt voegde ik mouwboorden en een boord onderaan toe.  De halslijn, daar was nog een specialleke voor nodig.  Ik knipte een strook zwarte boordstof en stikte deze tussen de buitenstof en de voering. Zo krijg je een 'officierskraagje' van 2 cm hoog.



De sweater wordt pas echt grappig wanneer de flapjes van de zakjes los zijn :-)


 En we kunnen de Kids Clothes Week 'Disguise' ook meteen afvinken :-) 


De buitenstof is een tricot van Paapii, gekocht bij Liesellove. Ik heb het stofje het afgelopen jaar al heel vaak vastgehad, maar de klik was er niet meer. Ik overwoog zelfs om het te verkopen. Maar zodra het sweater-plan meer vorm kreeg wist ik meteen dat het deze stof zou worden. De petrolkleurig stof is een punta di roma die ik bij De Stoffenkoning in Rucphen kocht. Tips voor trips: je kan je kids en man zonder problemen droppen in speelboerderij De Scherpenberg vlakbij de stoffenwinkel. Een heel leuke speeltuin net over de grens waar ook kids die geen gluten, lactose of andere allergenen mogen eten terechtkunnen. En neen, deze dienstmededeling is niet gesponsord, maar dergelijke 'etablissementen' hebben ten huis Lucky Mie een streepje voor :-)  Ken je nog andere 'allergie- en kindvriendelijke' plekjes? Laat het zeker weten! Seppe en ik zijn u eeuwig dankbaar :-)

"Zonder handen hé mammie"


Vind je deze sweater net als Lander en ik ook leuk?  Dan kan je op deze knapperd stemmen. Klik het hartje bovenaan de pagina aan en je stem wordt geregistreerd.
Je kan meerdere hartjes uitdelen. Zeker doen! Er zitten pareltjes tussen...






For the Company-M competition I began with the Lotta-dress pattern, trying to make a sweater out of it. I combined a jersey fabric from paappii design with a “punta di roma” fabric. 

I started out from the top portion of the Lotta-dress, size age-5. Sizes for boys are not in order; I therefore made the side seams a little bit straighter. I lengthened the pattern piece by 7cm. 
For the sleeves I used the Louisa-pattern. They were finished off with a small wrist hem. For the collar I worked with a line of black hem material that I placed between the outer material and the lining. In this way you get an officer’s collar of 2cm height.
I kept the recognizable lotta-pockets and placed piping between them. Lander is a huge fan of the pockets. This little collector can store everything in there. 
The sweater becomes really funny when the flaps of the pockets are let out. 

Do you like this pattern hack? Then of course you can always vote for my design! 
To vote click here, and click the little heart at the top.


maandag 19 oktober 2015

Julia sweater #2

Na Landers boekentas viel ik even stil. Ideeën genoeg, stofjes in overvloed, maar het kwam er gewoon niet van. Een eerste herfstvirus dat mijn richting uitkwam deed er ook geen goed aan.

Afgelopen woensdag kwam ik mijn naaidipje echter helemaal te boven. Ik hielp een vriendin bij het maken van een turnzakje voor haar dochtertje en mijn vingers begonnen terug te jeuken. Donderdag mocht ik nog eens shoppen in mijn bevriende stoffenkast, en 's avonds kon ik met een super mooi stofje van Strass aan de slag.

Meer dan een enkele uurtjes tijd heb je voor de Julia sweater van Compagnie-M niet nodig, dus dat kwam goed uit. Knippen (ik maakte het patroon vorig jaar al eens, het plakken kon ik dus overslaan), locken, passen, nog beetje smaller locken, nog een beetje passen...
Eerst wou ik een gewoon boordje stikken maar omdat ik de gevouwen kraag zo leuk vind en die nog net uit de stof kreeg, ging ik voor die optie.

Ik moet toegeven dat ik het me wel heel gemakkelijk heb gemaakt: zelfs de kraag stikte ik met de overlock waardoor de naad niet werd uitgedund, te dik is en niet helemaal goed valt...
Mijn excuses aan de naaipolitie, maar dat zijn de risico's van snel-klaar-projecten bij mij :-)


Lander vond het 'niet eerlijk' dat alleen mama op de foto mocht. Het leverde grappige foto's op die ik jullie niet wil onthouden :-) 


De mouwen zijn wat aan de lange kant, maar omgeplooid heeft het ook wel wat vind ik. 


 Zo kijk ik dus wanneer ik probeer om mijn lach in te houden tijdens een 'dat duurt hier veel te lang mama, je moet mij wel pakken hé' momentje. Valt dat ook onder de noemer wenen van het lachen?

Vrijdag trok ik in mijn splinternieuwe (en oh zo comfortabel) truitje naar Kortrijk. De boekvoorstelling '200 jurken' van Evelien Cabie wou ik zeker niet missen. Het werd een gezellige avond en het boek werd hier al uitvoerig bestudeerd. Een topper !

TiRoKiMa wordt mijn eerste exemplaar denk ik :-)