donderdag 15 december 2016

EIN-DE-LIJK... een hemd voor de man

Loopt er daar eigenlijk ook een grote man rond ten huize Lucky Mie?
Ja hoor! Alleen één die op vestimentair vlak zwaar verwaarloosd wordt...

Een hemd voor manlief staat al jaren op het programma. Maar het kwam er nooit van.
Waarom niet? Koudwatervrees. Meer moet je er niet achter zoeken. 

Zodra Zonen09 een mannenversie van het Theo-hemd uitbracht kon ik er echter niet meer om heen. 
Het zou er eindelijk van komen!

De zoektocht naar het juiste stofje bracht me bij Mon Depot. Een zacht katoentje van Maan kon me wel bekoren. De echtgenoot zag het niet meteen. "Precies een schilderij voor tegen de muur?!" was zijn eerste reactie...

De twijfel sloeg opnieuw toe. Enkele jaren geleden kocht ik al "een veiliger stofje" voor hem. 
Foert, dacht ik, ik maak het gewoon! Desnoods enkel om de maat uit te testen ;-)


Het stikken zelf ging super vlot. Een jongenshemd of een mannenhemd, eigenlijk net hetzelfde hé. Die koudwatervrees, echt, die was nergens voor nodig....

Ik maakte maat 50. Volgende keer maak ik het een beetje ruimer aan de schouders en armen, nu trekt het een beetje.


Ik paste de onderkant van het hemd aan zodat het wat vlotter valt. Bij een volgende poging pas ik het patroon hierop aan. Nu deed ik het zo wat op 't gevoel nadat het hemd al in elkaar zat (lees: niet helemaal recht). Jij en ik weten dat, de rest ziet het hopelijk niet ;-)

Het valt niet echt op door de print, maar ik stikte de nepen in het achterpand. 


Enkel de mouwboorden. Daar doe ik toch iets fout mee denk ik. Want net als bij de hemdjes voor de kinderen moest ik de patroondelen groter maken en serieus prutsen om het goed te krijgen. En dan nog zijn ze vrij smal. Heeft iemand van jullie de ultieme tip?



Et voilà, de maat werd uitgetest ;-)
Inmiddels kwam manlief zelfs al enkele keren met zijn schilderij in het openbaar en het staat hem super goed.
Missie geslaagd lijkt me! 

Ik ga alvast op zoek naar een nieuw stofje zodat hij op nummer twee geen 3 jaar moet wachten...