zondag 10 september 2017

Jack 01(0)/09

Een blazer voor mijn jongens?!
Binnen twee jaar misschien, wanneer de jongste zijn eerste communie doet. Dan zou ik dat eventueel, misschien, wel eens, kunnen, overwegen...

Maar toen ik in juli samen met een hele horde zonenmoeders bij Zonen09 ging feesten sloeg de vonk over. Dat heeft natuurlijk alles te maken met het rekje met prachtige jacks dat daar stond te blinken... Sharon en haar testers naaiden nogal wat pareltjes bij elkaar: van chic tot sportief, het hing er allemaal. Ik vertrok dan ook naar huis met het patroon in mijn handen. Dit zou geen 2 jaar duren!

In het zonnige Frankrijk las ik Sharons bericht over een nieuwe Zonen09 wedstrijd 01/09. Ik probeerde mezelf aanvankelijk nog wijs te maken dat ik deze aan me zou laten voorbij gaan.
De deadline was véél, mijn naaimachine was nog binnen voor onderhoud, na 2 weken kamperen zou er nog een week van wassen en strijken volgen, en spullen voor de eerste schooldag, die hadden we ook nog niet in huis ...  Maar kijk, ik kan er dus echt niet aan doen hé! Die Jack moest er komen :-)


Tijd om nieuwe stoffen te kopen was er niet, dus haalde ik mijn stoffenkast voor de 100ste keer overhoop.

De kobaltblauwe jeans kocht ik ooit op een stoffenmarktje en de sweaterstof in "baseball thema" kreeg ik enkele jaren geleden van "de buurvrouw van mijn mama", die het op haar beurt kreeg van de "moeder van een vriendin".


Een jasje maken voor de jongste is altijd een risico. Te klein is zonde maar te groot is ook geen zicht... Uiteindelijk koos ik voor maat 128, die maat die ik ook gebruik om Billie's mee te maken voor Lander (6 jaar). Hij heeft nog een beetje marge, ik denk dat het in de lente ook nog wel zal passen.


Die rugsplit, daar had ik toch even mijn twijfels bij. De patroondelen zagen er allemaal zo vreemd uit en ik zag echt niet hoe dat samen goed zou komen. Maar uiteindelijk is het gewoon kwestie van de handleiding te volgen en dan komt het helemaal goed!

De afwerking van de kap kopieerde ik schaamteloos van haar en bij K-bas shopte ik de nodige zeilringen, veters, koord, koordstoppers, en (ja dat heet echt zo) veterpinken bij elkaar. De jeansknopen scoorde ik in het winkeltje waar ik mijn naaimachine ging ophalen. Hoe minder stops, hoe beter :-) 


Een blazer zit niet op een avondje in elkaar. Zeker niet wanneer je kiest voor de opties die ik maakte. Ik dacht het aantal patroondelen voor jullie te tellen, maar na een hele avond knippen was ik al lang blij dat ik alles even kon wegleggen...  Maar uiteindelijk is het daarna enkel kwestie van de handleiding stap voor stap te volgen (op een kleine 10 uur ben je er zeker door) en daarna te glunderen bij het eindresultaat :-)


Het weer zat de laatste week niet echt mee, dus overtuigde ik zoonlief om binnen en onder het afdak te poseren. Een walkman met een verhaaltje van Tom en Jerry, en een snoepje achteraf hielpen daarbij :-)

Merkten jullie trouwens de print op Landers T-shirt al op? Ik kocht de T-shirt enkele jaren geleden bij CKS voor Seppe. En hoewel ze al helemaal afgewassen is en er een paar gaatjes in zitten gaat ze nog niet weg. "Ah neen, mama, want alle grote mensen kennen dat liedje precies"

 

zondag 27 augustus 2017

Nore dress: in 't echt

Niet lang na het maken van mijn Nore-testjurk zette ik mijn schaar in de echte stof: de oh-zo-populaire french terry met palmbomen uit de Playtime collectie van See You at Six.

Bij de eerste Soft Cactus collectie lieten zij en ik ons een "beetje" gaan. Nog voor de stoffen goed en wel gelanceerd waren hadden wij de webshop al ontdekt en bestelden we heel wat metertjes. Ja Naomi, dat waren wij dus :-) Eigenlijk kocht ik gewoon te veel. Zo veel dat ik sindsdien wat op mijn hoede ben wanneer de zusjes ons met prachtige plaatjes overspoelen. Wikken en wegen, in het winkelmandje, uit het winkelmandje, je kent het vast wel.

Maar deze keer sprong ik terug mee op de kar! Ik zag mijn zonen al flaneren in al dat moois.  Ik las her en der dat de stof zo zacht was. Ik vroeg me af of ze niet een beetje overdreven. Maar neen, die geluste stof voelt als een nieuwe handdoek die net uit de droogkast komt...

En dus hield ik de stof gewoon voor mezelf in ging ik wat show verkopen in het prachtige La Rochelle.

De testjurk zette ik in elkaar op een gezellige zomers naaidate. Met een ricard erbij droomde ik alvast van onze komende vakantie. Gelukkig hielden mijn vriendinnen het bij non-alcoholische dranken en hielpen ze me met enkele aanpassingen. Zo maakte ik het bovenstuk nog een centimeter korter en gaf ik mijn buste iets meer ruimte.
Verder moest ik opnieuw zuinig zijn met mijn stof. Ik zocht het even op en kan je meegeven dat ik 110 cm van deze prachtige stof kocht. Zij knipte deze mooi voor me af en na het wassen restte me nog 104 cm.  Met mijn kleine gestalte was dit net voldoende.
Ik gebruikte de bijpassende boordstof niet enkel voor de hals, maar ook de zakjes werden ermee gevoerd. Ik stikte er ook een reepje boordstof aan de zakopening. Zo valt het mooi en had ik enkel mijn overlock nodig om het rokdeel in elkaar te zetten. 

 

Mijn nieuwe jurkje doorstond de vakantietest met verve en gaat nog vaak de kast uitkomen denk ik!


Patroon: Nore Dress - Compagnie M

Stof: Palms - See You at Six Playtime (gekocht bij Pieke Wieke)
Zeilringen: K-bas

zondag 20 augustus 2017

Nore dress: de testjurk

Eind vorig jaar kaapte ik samen met mijn knappe zoon een mooie prijzenpot weg bij Compagnie-M. Een stapel mooie stofjes en leuke boeken kwamen mijn kant uit, samen met een waardebon van Compagnie-M.

De lancering van de "Nore dress" was de uitgelezen kans om mijn waardebon te verzilveren. 
Het was een eeuwigheid geleden dat ik nog iets voor mezelf maakte. Een testkleedje leek me dan ook geen overbodige luxe.  Mijn schoonzusje nam mijn maten op en ik bleek midden in maatje 40 te vallen. Ik betrouwde het zaakje niet meteen. Meestal zweef ik wat door de matentabel.
Maar bon, we moeten het natuurlijk niet moeilijker maken dan het is. Ik paste niets aan de pasvorm aan. Het bovenstuk kortte ik wel met 2 cm in. 

Ik selecteerde een lap zomersweat uit mijn eigen voorraad. De lap bleek 96 cm te zijn. Ik kocht ze enkele maanden geleden om een trui voor mijn deugnieten mee te maken. 

Het was nipt, héél nipt zelf. Voor boordjes had ik geen stof meer over en de tailleband knipte ik in de verkeerde richting. Maar kijk, ik kreeg mijn testjurkje eruit.


Dat poseren, daar moet ik toch nog wat inkomen precies.
Dan halen we de kids er maar even terug bij, dat werkt gelukkig altijd :-)


Ideaal vakantiegerief zoals je kan zien! 
Ik maakte intussen nog 2 "echte" versies die er snel aan komen. 

zaterdag 12 augustus 2017

Klant is koning

Een hele tijd geleden deed ik met mijn de jongens op weg van de zwemles naar de turnles een tussenstop in de lokale stoffenwinkel. Terwijl ik wat naaigaren uitzocht renden mijn actievelingen naar de speelhoek. 
Die speelhoek hebben ze daar zeer strategisch ingepland, te midden van de kinderstoffen. 
Het vervolg stond in de sterren geschreven.... 
De jongens en ik kwamen net op tijd aan in de turnles met een klosje naaigaren en een lap tricot met motorcrossers. Een sweater zagen ze wel zitten, ik vond een T-shirt meer dan genoeg :-)

Ik stelde het wat uit. Er lonkten namelijk nog zo veel andere stofjes vanuit mijn stoffenkast. Maar mijn zonen, die waren hun stofje niet vergeten. En wederom hadden ze gelijk. Eens verwerkt vind ik ze best wel leuk. 

De jongste is 6 jaar en kreeg Billie maat 128. Ik verlengde het shirt wel enkele centimeters, maar verder past het perfect. De V-hals werkte ik af met een boordje uit de stof zelf. De zoom kreeg een siersteek.


Ook de oudste kreeg een shirt met V-hals. Deze keer afgewerkt met grijze boordstof. Ik maakte een Billie maat 140, maar versmalde die wel serieus in de taille. Zoonlief is een "valse smalle". Breed geschouderd, met heel smalle taille. Confectie T-shirts vallen daarom vaak wat vreemd.


We namen deze foto's eerder deze zomer in Valkenburg. We kampeerden er enkele dagen in de buurt. Mooi weer, happy kids, leuke camping, perfecte start van de zomer...


Stof T-shirts: P&10tje
Patroon: Billie - Zonen09

maandag 10 juli 2017

Eerste Communie 2017, deel 3

Meer dan 6 weken na datum ...
Het vijgen-na-pasen gehaalte is dan ook ontzettend hoog maar dit tasje verdiend echt wel een plaatsje op mijn virtuele stek :-)

Meestal ben ik van het "prop-vanalles-in-je-mega-grote-tas-type" maar voor zijn eerste communie mocht het toch wat deftiger zijn. Een clutch'ke leek me wel gepast. Wel eentje met een ketting aan. Ik zag mezelf op de bijhorende receptie al rondlopen met die clutch in mijn ene hand, communiekaartjes in mijn andere, en wat dan met dat glaasje cava?

Over het patroon moest ik niet lang nadenken. K-bas lanceerde haar Joy op het perfecte moment! De communiekaartjes kaartjes waren juist klaar en bleken net te passen in de exemplaren die ik ten huis K-bas kon bewonderen.

Ik hoor het haar nog zeggen "Gewoon een ritsvakje, wat stroken en een stukje aan de zijkant, eigenlijk super simpel". Het is inderdaad niet moeilijk om te maken, maar hoe je zoiets kan bedenken, dat vind ik echt straf.

Ik koos resoluut voor het donderblauwe kunstleer. Het ziet er super chic uit en verwerkt heel gemakkelijk. Ook de fournituren kocht ik bij K-bas.

Als voering gebruikte ik een restje van katoen van het hemdje van mijn communicant.


Ik gebruikte style-vile als versteviging omdat ik er nog een stukje van in huis had. Aan de naden wordt de clutch hierdoor wel wat dikker. De volgende keer ga ik zeker eens aan de slag met Fast-2-Fuse.

Het strikje dat Mieke verwerkte in een van haar eerste versies vond ik zo mooi.  Net als bij dit tasje opteerde ik voor toon-op-toon. Zo past het bij vele outfits.

Patroon: Joy (K-bas)
Kunstleer en fournituren: K-bas
Voering: Cloud 9 (De Stoffenkamer)

woensdag 21 juni 2017

Eerste Communie 2017, deel 2

Inmiddels ligt het feest van grote broer al een maand achter ons.
Hoog tijd dus om jullie de outfit van kleine broer te laten zien!
Ook voor hem hield ik het eenvoudig. Ik kocht een short en een truitje en maakte er een hemdje bij.
Netjes binnen mijn conform zone :-)



Het stofje en de knoopjes kocht ik bij Veritas. Het patroon, wederom een Theo van Zonen09.
Niet te veel accenten, gewoon, een simpel hemdje.
Een retrokraag kon nog net vond ik. Die kleinste van mij komt daar wel mee weg!


We maakte zondag nog eens een uitstapje met de trein. Geheel toevallig (Ahum...) had ik zijn nieuwe kleertjes klaargelegd. Het bijhorende truitje lag ook klaar, maar dat vond ik er wat over met dit mooie weer :-)

maandag 5 juni 2017

Eerste communie 2017, deel 1

Vorige week zaterdag deed onze oudste zoon zijn eerste communie.
Het werd een prachtige dag. Wat warm, maar zo mooi....
We vierden zijn feest meteen na de misviering. Het feestvarken werd die dag namelijk ook 8 jaar. Dubbel feest dus!


Ik stelde zijn feestoutfit in verschillende stappen samen.
Tijdens de zomersolden vorig jaar scoorde is een grijs-blauwe blazer van Morley. Een koopje!
Geregeld haalde ik het vestje uit de kast en moest hij worden gepast. Zoonlief vond het gelukkig allemaal prima en zag de blazer wel zitten.
Tegen de winter zag het er naar uit dat de maat wel goed zou zijn en zocht ik een short die erbij paste. Ik bleef bij hetzelfde merkje en vond er één van de vele mooie webshops die ons land rijk is eentje in zijn maat.

Toen ook de short bleek te passen en zoonlief zijn fiat gaf voor de felle kleur kon de zoektocht naar het stofje voor zijn feesthemd beginnen. De zomerstofjes druppelde overal binnen en ik dropte er meermaals enkel in mijn virtuele winkelmandje.
Zodra ik bij De Stoffenkamer een prachtige katoentje van Cloud9 zag met vrolijke blauwe cactussen én een oranje accentje was ik verkocht. En dat blauw, dat zou bovendien mooi passen bij zijn ogen...


Het patroon voor het hemdje lag voor de hand. Geen feest hier zonder Zonen09 :-)
Ik maakte een Theo in maat 134 S. Perfect op maat voor deze gelegenheid.
Het werd een sobere uitvoering: standaard kraag, doorschijnende knoopjes en een (goed verstopt) borstzakje. 


Voor zijn communiefoto's trokken we met fotografe Katleen Claes naar de Kalmthoutse Heide. Onze knapperd voelde zich meteen op zijn gemak bij haar en hij ontpopte zich tot een heus model.
Bedankt Katleen, het werden prachtige foto's...

zondag 28 mei 2017

Happy Sofilantjes

Ik ging even grasduinen in mijn virtuele archief en zag dat ik jullie doorheen die 3 jaar al 15 Sofilantjes toonde. Niet mis hé! Zodra er een jongenspatroon in aantocht is zet ik me schrap en sta ik op de eerste rij om te testen. Meestal maak ik dan meteen een hele reeks van hetzelfde patroon. Lekker gemakkelijk en zo raken de kleerkasten snel gevuld.

Deze week bestaat Sofilantjes 3 jaar!
Deborah van Cas&Nina organiseerde daarom een heuse Sofilantje-marathon bij haar thuis.  Ga maar eens kijken op haar blog, de foto's spreken voor zich :-)

Ik kon er jammer genoeg niet bij zijn, maar laat jullie vandaag graag mijn (voorlopig) laatste Sofilantjes-creatie zien.



Zoals jullie eerder deze maand al konden zien brak mijn oudste zoon onlangs zijn hand. Sweaters aandoen bleek onmogelijk dus werd het Cicero-patroon boven gehaald. De rechtermouw maakte ik wat breder en ik voerde het voor- en achterpand.

Tot zo ver de "normale aanpassingen" :-)

Tijdens een bezoekje aan De Stoffenmadam kocht ik deze prachtige structuurtricot om er een polo mee te maken. Ik denk dat ik 70 cm kocht.

Nu kreeg ik het in mijn hoofd om er een vest van te maken, eentje met kap dan nog.
Ik kan u zeggen dat het nipt was :-)
Zo nipt, dat ik een extra naad moest maken in de mouw.  Door de structuur in de stof valt het eigenlijk niet op.
Ook voor de kap kwam ik net te kort. Daarom maakte ik het voorste stuk met blauwe tricot. Dat zie je natuurlijk wel, maar ik  kreeg er toch nog geen rare opmerkingen over :-).
Eigenlijk vind ik het ook wel super zo. Ik kocht maar een beetje stof en verwerkte meteen een grote lap blauwe uni tricot. Sebiet is mijn stoffenkast nog leeg ;-)




2 weken gips werden uiteindelijk 4 weken gips. Sinds woensdag is hij er vanaf en kan hij weer alles mee doen, een opluchting, echt waar. 
En net op tijd voor zijn eerste communie die we gisteren vierden. Die foto's hebben jullie uiteraard nog te goed :-) 

Vraag je je af waar Seppe zo mee in de weer was? Een mini-vliegje :-)
En kijk vooral nog eens naar die mooie stof, ben er zelf helemaal weg van...

Lieve Anne, proficiat met de 3de verjaardag van Sofilantjes, ik kijk uit naar je volgende patronen! 

maandag 8 mei 2017

Thumbs up

Manlief ging met de oudste langs het ziekenhuis. Zijn hand bleef toch wel erg dik en deed verdomd pijn.
Ze bleven net iets te lang weg, ik zag de bui al hangen...
Het verdict: 2 weken gips...
Op zich valt dat reuze mee natuurlijk. Het bleek een "mooie breuk" te zijn.

Klein detail: geen enkele trui past over het gipsverband.

Gelukkig kunnen we daar een mouw aan passen. Sorry, kon het niet laten ;-)
Een ritstrui leek me het gemakkelijkste. Patronen genoeg, maar ik koos opnieuw voor de Cicero-vest van Sofilantjes. Treuzelen was geen optie en van dit patroon was ik zeker dat het zou passen. Voor alle veiligheid maakte ik een maatje groter dan deze versie. Het werd dus een 8 jaar voor mijn zoon die binnen twee weken 8 wordt.

Zijn rechtermouw maakte ik een heel pak breder. Hoewel ik het voor- en het achterpand voerde deed ik dat niet bij de mouwen. Dat leek me het gemakkelijkste om ze achteraf terug aan te passen.
De tutorial die Deborah maakte kwam hierbij aardig van pas. De afwerking is netter dan het oorspronkelijke patroon, maar "de assemblage" gaat veel sneller dat die van een volledig omkeerbare vest.

Verder maakte ik duimgaten op Riets wijze. Altijd cool en gewoon heel grappig nu :-)




Ik kocht de stof tijdens de paasvakantie bij mijn eerste live bezoek aan De Stoffenmadam. Online kon deze french terry me moeilijk overtuigen, maar als je dan eens aan de stoffen kan voelen, aiai, gevaarlijk, ... 


Opnieuw niets dan lof voor dit patroon. De pasvorm is echt goed voor mijn kids en vooral die zakken zijn echt super.


Het mouwboordje voor zijn rechtermouw ligt ook al klaar, benieuwd of ik er vanaf morgen al mee aan de slag kan....

Patroon: cicero - Sofilantjes
Stof: About blue fabrics - De Stoffenmadam